Afgelopen week kreeg ik eindelijk mijn bestelde boek binnen: Netwerken, zo eenvoudig is het (niet) van Rob van Eeden. Blij als ik een kind scheurde ik in een ruk de doos open en was niet meer te houden. Voor me lag een boek dat zo mooi was vormgegeven dat het wel gelezen móest worden.

Direct dacht ik aan Eckarts Notes, dat een vergelijkbare vormgeving kent. Een goed teken mijn inziens. Voor degene die Eckart Wintzen niet kennen, de auteur van het bewuste boek; hij is degene die BSO van een eenmansbedrijf tot een multinational met 10.000 medewerkers liet groeien. Voer voor een verhaal dus, dat door duizenden lezers in een ruk is uitgelezen. Mezelf incluis.

Terug naar het boekje van Rob van Eeden. Lekker handzaam doet het lijken op een adressenboekje. Een reis terug in de tijd. Van online netwerken heel old school terug naar de tijd van het adressenboekje. Een bewuste keuze zo blijkt, want de schrijver spoort zijn lezer direct aan er een te kopen. Een raar advies in een tijd waarin we juist zo lekker digitaal en mobiel bezig zijn.

Al doet de omslag veel vermoeden, het werk is hopeloos ouderwets en zit vol bekende informatie die helaas weinig toevoegt. Dat het bij netwerken om aandacht gaat kan ik je namelijk ook vertellen. Ik heb dan ook maar één mooie zin kunnen vinden. Een zin die overigens – niet geheel verassend – op de omslag staat: ‘Netwerken = geven zonder te herinneren en ontvangen zonder te vergeten’. Een rake zin die de essentie van netwerken pakkend behelst.

Netwerken, zo eenvoudig is het (niet) is een boek zonder noemenswaardige inhoud. Mooi verpakt, maar volstrekt overbodig. Vol met lijntjes om aantekeningen te maken krijg je ook nog eens het gevoel gebakken lucht te hebben gekocht. Jammer dus. Ik had mijn geld beter kunnen besteden